Losweken van Suriname

Vrijdagmiddag rond lunchtijd. De zoveelste tropische regenbui valt met bakken tegelijk uit de lucht. Het maakt niet uit, want we genieten onder de overkapping van Warung MitShiv van een heerlijke lunch. De afgelopen tijd dachten we vooral “Hier zijn we nog láng niet uitgekeken” en waren we totaal niet bezig met het vervolg van onze reis. Maar nu begint bij ons ineens het gevoel ontstaan dat we weer eens wat verder willen kijken. En hier – met de lekkerste loempia’s en teloh op tafel – maken we de balans maar eens op.   Zijn we al ´klaar´ in Suriname? Nee, er staan nog wel wat wensen op ons lijstje. En dat eten en de vriendelijke mensen hier: die kunnen we eigenlijk nog niet missen! Tegelijkertijd begint het te kriebelen: er zijn nog zó veel plekken die er ook om vragen om ontdekt te worden! Bovendien zijn we ook wel een beetje klaar met de vele regen die hier nu valt. Suriname zit midden in de grote regentijd. Meestal is dat geen enkel probleem, maar soms zit er zo’n dag bij dat het uren aan een stuk hoost. Die dagen is het lastig om het binnenklimaat van de boot een beetje aangenaam te houden. Alles is klam en klef. De handdoeken beginnen een beetje naar natte hond te ruiken. Jak. En klusjes aan de boot kunnen we dan ook niet echt doen. Tja, we zitten in de tropen en dat zullen we weten ook! We besluiten om ons langzaamaan voor te bereiden op een tochtje naar een volgende bestemming. Dat gaat Tobago worden, zo’n drie dagen varen en het eerste echte Caribische eiland.

 

Lekkere tropische bui!

 

De gastenvlaggetjes voor Tobago (links) en voor Grenada (rechts) zijn af. Achter de naaimachine had ik Grenada overigens bijna van ons wensenlijstje geschrapt!

 

Inmiddels zijn we twee weken verder en zijn we nog steeds in Suriname. Vanmiddag vertrekken we richting Tobago. Suriname leek ons de afgelopen weken niet te willen laten gaan. Of zouden wij het niet zo goed los kunnen laten? Als we afgelopen maandag onze gehuurde auto bij Rishi terug gaan brengen, nadat we in Paramaribo toch maar zijn gaan uitklaren, en Rishi hoort dat we Suriname gaan verlaten, zegt hij dat dat niet zomaar kan. We worden eerst nog uitgenodigd op de vijfde verjaardag van zijn zoon, nota bene op de dag van de Herdenking van de Hindoestaanse Immigratie. Tja, wij vinden het natuurlijk onbeleefd om zo’n uitnodiging af te slaan. En het levert bovendien een mooi alibi op om nog nét even iets langer in Suriname te blijven 😉

De volgende dag togen we dus met een speelgoedauto als cadeau naar Rishi’s huis. Er staat een grote tent in zijn tuin, met heel veel kinderen erin. Rishi blijkt naast zijn familie en vrienden ook 45 kinderen van een naburig kindertehuis te hebben uitgenodigd. We worden verwend! Terwijl een clown de kinderen bezighoudt, krijgen wij hindoestaanse hapjes, bier en taart. Het feestje wordt afgesloten met een buffet met allerlei lekkers en er is zó veel over, dat niemand het feestje mag verlaten zonder een flinke portie voor thuis mee te nemen. We genieten ontzettend en ik moet slikken als we afscheid nemen. Niet eens zozeer omdat we nou zo veel contact hadden met Rishi. Maar wel omdat zijn enorme hartelijkheid ons heeft geraakt en omdat hij voor ons vanavond symbool staat voor de warmte van de Surinaams bevolking. We beloven Rishi (en in stilte onszelf) om ooit weer terug te komen naar Suriname!

 

 

Gelukkig hebben we veel mooie herinneringen aan de ontdekkingstochtjes die we de afgelopen weken in Suriname hebben gemaakt. Langs dorpjes met tot de verbeelding sprekende namen als Onverwacht, Onverdacht, Groningen, Lelydorp, Wageningen, Alkmaar, Rust en Hoop, Nieuw-Amsterdam en Huwelijkszorg rijden we door het land. Of eigenlijk vooral door het noordelijke deel van het land. Het zuiden is alleen toegankelijk per boot of per vliegtuigje. Met een lokale korjaal varen we naar Laarwijk, een stukje verderop aan de overkant van de rivier. Een dorpje dat je alleen via het water kunt bereiken en waar de tijd stil lijkt te hebben gestaan.

Geniet nog even mee van Suriname in beeld!

 

Onverwoestbare brommertjes van Yamaha doen hier nog prima dienst

 

Net als de 17 jaar oude Toyota-bus waarmee we samen met de Klaasjes door Suriname hebben getuft. In Nederland zou ‘ie waarschijnlijk al lang op de sloop liggen.

 

Vervoer over de rivier gaat vaak per boot. Korjalen varen tussen Paramaribo en Meerzorg aan de andere kant van de rivier.

 

Veel dorpen zijn zelfs alléén per korjaal bereikbaar (zoals Laarwijk aan de overkant van Domburg, hier op de foto)

 

Het openbaar vervoer gaat met dit soort busjes. Waar winkels vooral in handen zijn van de Chinezen, wordt het busvervoer geregeld door de Hindoestanen. Veel van deze busjes komen dan ook in India en zijn in Bollywood-style beschilderd.

 

Kleine Hollandse details in een ontzettend tropisch land

 

Volkshuisvesting wordt hier georganiseerd vanuit een wat armoedig onderkomen

 

Overal fruitstalletjes langs de kant van de weg

 

Zó veel kleur!

 

Niet moeilijk om onszelf in zo’n huis voor te stellen

 

De stroom valt hier regelmatig uit, of wisselt van frequentie. Als je je realiseert dat deze manier van draden knopen hier de norm is, is het nog verbazingwekkend dat er überhaupt stroom is.

 

Klein winkeltje in Laarwijk, waar Pompelmoezen uit eigen tuin worden verkocht

 

En hier van de binnenkant

 

Vers gevangen vis en slachtkippen te koop

 

Een paar oude korjalen in een zijtak van de Saramacca-rivier

 

Landweggetje in Coronie

 

Sporen van kolonialisme

 

Hoewel veruit de meeste mensen veel eenvoudiger wonen

 

De vervallen huisjes staan vaak in een schilderachtige omgeving, dat dan wel weer.

 

Of zoals hier de marrons (gevluchte slaven) in de buurt van Brownsberg

 

Vissers vangen hier in de rivier Piranja’s

 

 

 

In een dagje tijd had een wesp (?) dit holletje gebouwd op het luik van onze boot

 

Zeven weken Suriname. Genoeg tijd om vergelijkend warenonderzoek te doen naar roti.

 

Maar Joosje wint met vlag en wimpel!

 

De waterkant in Paramaribo

 

Bij brand: bel de brandweer of ga een hamburger eten

 

De Palmentuin in Paramaribo

 

Biertje met bitterballen bij onze aankomst in Waterland op Koningsdag

 

Toch benieuwd of wij zoiets in Nederland ook hebben?

 

Chris, onze Zweedse buurman maakt zich elke ochtend moe met zijn gewichten en Stijn is de beroerdste niet om hem gezelschap te houden

 

Bananen, gewoon langs de kant van de weg

 

Eend – of zoals de Surinamers zeggen ‘doks’ – hier bij Chinees Chi Min

 

Een vlaggetje achtergelaten bij Rob in de River Breeze Bar, dus klaar voor vertrek!

 

5 reacties op “Losweken van Suriname”

  1. Toon Gerrits

    Wat een schittterende foto’s hebben jullie gemaakt. De kleuren zijn onvergelijkbaar: Fantastisch. We zullen er ook een keer naar toe “moeten”, lijkt me.
    Nog een mooie, veilige voortzetting van jullie reis.

    Toon Gerrits

  2. René en Truus

    Da’s genieten in optima forma. Wat een hartverwarmend verhaal. Wat een kleurrijk land met kleurrijke mensen!!! En die heerlijke gerechten; je kunt de geur bijna vanaf het scherm opsnuiven ( inclusief af en toe een vleugje ‘natte hond’ 🙁 ). Levendig voor te stellen dat het even slikken was om dat alles achter te laten. Zeker na zo’n bijzonder afscheidsfeest. Wat een schat aan onuitwisbare indrukken nemen jullie als herinnering mee! En, wie weet…ooit? (Maar dan wel graag via een langdurige tussenstop in ons kleine kikkerlandje hè 😉 )
    Lieve schatten, op naar de volgende parel aan de ketting. Met een dikke kus en knuffel van ons, behouden vaart! XXX

  3. Hoi Yvette en Stijn, ik lees elke keer weer, met veel plezier, jullie verslag…..heerlijk….en prachtig hoe jullie het opschrijven. Ik herken veel van mijn eigen reizen (over land dan) die ik heb gemaakt. De verwondering, het avontuur, de verschillen, de ogenschijnlijke eenvoud, de complexiteit, het gemak en ongemak, vriendelijkheid en knorrigheid, de overeenkomsten……mooi dat jullie je zo verdiepen in waar jullie zijn…….veel plezier met jullie volgende deel van de reis…..groetjes Bart-Jan.

  4. Lieve Yvet en Stijn,
    Wij kunnen ons alleen maar aansluiten bij de vorige reacties, zoals die bijv. mbt de idd geweldige foto’s – knap gemaakt en stralend de sfeer weergevend!
    Sail on, sail on!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.